Kleve

Uit Wereldwijde Trams Wiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Germany.png Kleve
Eerste tram:  1 oktober 1911
Laatste tram:  31 maart 1962
Spoorbreedte: 1.435 mm
Netlengte: 3 km
Kleve Mw 22 Kellen, 1961.jpg
Aufbauwagen nr. 22, bij het eindpunt Kellen voor een rit naar Materborn (1961)

De tram in Kleve was tussen 1911 en 1962 een normaalsporig trambedrijf in de Duitse stad Kleve.

Geschiedenis[bewerken]

De stad Kleve had een trambedrijf tussen 1 oktober 1911 en 31 maart 1962 en verbond Kleve met Nijmegen en de Kleinbahn Wesel-Rees-Emmerich. De Kleinbahn kon via een veerverbinding over de Rijn worden bereikt. De tram werd als een GmbH geëxploiteerd en was een dochteronderneming van RWE. In 1936 ging het eigendom over naar de Rheinisch-Westfälische Straßen- und Kleinbahnen (RWSK). In 1909 verwierf de RWE de concessie om in de toenmalige Landkreisen Geldern, Kempen, Kleve, Moers en Rees trambedrijven te bouwen en te exploiteren. Het eerste deel – de verbinding tussen Kleve en het veer aan de Rijn – werd op 1 oktober 1911 geopend. RWE zorgde tegelijkertijd voor de aanleg van electriciteit voor de huizen en industrieën die langs de tramlijn gelegen waren.

Op 1 december 1912 werd een lijn geopend tussen Kleve en de Nederlandse grens. Deze lijn liep in Kleve door de Minoritenstraße, de Kavarinerstraße en de Tiergartenstraße en via de dorpjes Donsbrüggen, Nütterden, Kranenburg, Frasselt en Wyler werden Beek en Berg en Dal aan de grens met Nederland bereikt. Passagiers konden op de Nijmeegse lijn 2 overstappen. De sporen werden niet met elkaar verbonden, wat overigens door de Nijmeegse spoorwijdte van 1067 mm (Kaapspoor) niet mogelijk was. Deze lijn, die 30,5 km lang was, kende tussen 6.00 uur in de ochtend en 15.30 uur in de middag een frequentie van eens per 40 minuten, tussen 15.30 en 20.00 uur eens per 20 minuten en daarna tot 22.00 uur eens per 60 minuten. De reistijd van het traject bedroeg 91 minuten.

Na de Eerste Wereldoorlog werd het trambedrijf op 15 augustus 1920 uitgebreid met een traject naar de Weißen Tor. Op 9 november 1920 volgde een verlenging tot het station van de Deutsche Reichsbahn van Bedburg-Hau. Op dat moment was de lijnlengte gestegen tot 31,6 kilometer en per jaar werden ongeveer 1,4 miljoen passagiers vervoerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het trambedrijf zwaar beschadigd. Pas op 17 oktober 1946 kon na grote inspanningen de tram weer in gebruik worden genomen. In 1949 werd de Duivelsberg bij Beek Nederlands grondgebied en moest de tram haar eindpunt naar Wyler terugtrekken. Begin 1950 werd nog een lijn aangelegd naar Materborn. Op 29 juli 1950 omvatte het trambedrijf 3 lijnen (die overigens niet genummerd waren):

Vanaf 1952 reed er tussen Nijmegen en Kleve regelmatig een bus en nadat in 1955 de Nijmeegse tram was opgeheven, reed de buslijn de rechtstreeks route tussen beide steden. De neergang van het trambedrijf volgde vanaf die tijd. Financiële middelen voor een rationeler wagenpark waren er niet dus men bleef met het oorspronkelijke tweeassige materieel rijden aangevuld met enkele 'Kriegsstrassenbahnwagen' (KSW-wagen) en 'Aufbauwagen'.

Op 24 januari 1960 werd het lijngedeelte tussen Wyler en Kleef opgeheven en op 17 oktober van dat jaar het gedeelte tussen Kellen en de veerpont aan de Rijn. De laatste lijn tussen Kellen via Kleve en Materborn naar Bedburg-Hau werd op 31 maart 1962 opgeheven. Buslijnen van de Kreis Moerser Verkehrsbetriebe namen de exploitatie over. Het materieel bestond uit tweeassige motorwagens met de nummers 1-20 en tweeassige bijwagens met de nummers 31-42. Na de Tweede Wereldoorlog verwierf het bedrijf zogenaamde 'Aufbauwagen', motorwagens 21-23 en bijwagens 34-36, zogenaamde 'Kriegsstrassenbahnwagen'. Na de opheffing van het trambedrijf werden deze motorwagens aan Duisburg overgedaan; de bijwagens vonden emplooi bij de Kleinbahn Wesel – Rees – Emmerich.

Materieel[bewerken]



Flag of Germany.png Kleve

Voormalige tramlijnen:


Eindpunten:


Overige locaties: